رابطه « وحدت شیعه و سنی» با « ازدواج موقت » ؟!..

       برای تبیین اهمیت بحث وحدت شیعه وسنی ، همین بس که در

 

قرآن کریم آمده است که:« محمّدٌ رسولُ اللهِ والّذین مَعَه أشدّاءُ

 

عَلَی الکفّارِ رُحَماءٌ بَینَهُم » و چه زیبا قرآن این مسئله را تبیین نموده

 

است که بر ما مسلمانان(چه شیعه و چه سنی) که داعیۀ معیّت و

 

پیروی از دین حضرت محمد(ص) به عنوان آخرین رسول و فرستادۀ

 

خدا را داریم واجب است تا با یکدیگر مهربان و صمیمی باشیم و در

 

برابر جبهۀ کفر با شدت و صلابت صف آرایی کنیم . بعضی ها در

 

مواجهه با مسئلۀ وحدت بین شیعه و سنی دچار سوءِ برداشت شده اند

 

زیرا تصور نموده اند که  برای اینکه وحدت شیعه و سنی محقق

 

بشود؛« لازم است تا اینکه هر یک از آنها از اعتقادات خود دست

 

بردارد و به دیگری بپیوندد !» که این نوع برداشت دقیقاً همان

 

چیزی است که دشمنان شیعه وسنی آن را القاء می کنند، در واقع

 

پیروان این نوع دیدگاه  همیشه در برخورد با مشکلات موجود خود

 

را تبرئه نموده و کاسه و کوزه ها را بر سر دیگری می کوبند و این

 

همان سیاست« تفرقه بینداز و ریاست کن» است که استکبار جهانی و

 

در رأس آن شیطان بزگ با تأثیر پذیری از لابی صهیونیزم آن را

 

اجرا می کند. در صورتی که مفهوم درست وحدت شیعه و سنی این

 

است که؛« هر یک از طرفین با پذیرش واقعیت ِ موجود ، یکدیگر را

 

باور کرده و به اعتقادات دیگری احترام بگذارد » و این بدان معنا

 

نیست که هر یک از آنها از اصول و دستوراتِ مذهب خود عقب

 

نشینی نموده یا اینکه به دیگری بپیوندد.برای مثال من ِ شیعه می

 

توانم« مُتعه» نمایم چون مُتعه(ازدواج موقت) از مُختصّاتِ فقه و

 

مذهب ِ شیعه جعفری است و اگر چنین نمایم به اعتقادات ِ برادران

 

اهل تسنن بی احترامی ننموده ام و برادران اهل تسنن هم نباید این

 

توقع را داشته باشند تا در این زمینه شیعه از آنها پیروی نماید زیرا

 

در اینصورت دیگر شیعه ، شیعه نخواهد بود، همانگونه که شیعه نیز

 

نباید این توقع را داشته باشد تا اینکه برادران اهل سنت از او در این

 

زمینه تبعیت نمایند زیرا در آنصورت هم دیگر سنی ، سنی نخواهد

 

بود.  {توضیح اینکه شیعه به پیروی از ائمه اطهار (علیهم السلام) و

 

سنت پیامبر(ص) حکم متعه را حلال می داند اما برادران سنی معتقد

 

به تحریم حکم متعه توسط جناب عمر می باشند و خود را ملزم به

 

تبعیت از ایشان می دانند؛هر چند که در حال حاضر شیعیان در عمل

 

به دلایل بی پایه و اساس از پیاده سازی و اجرای این حکم الهی در

 

جامعه طفره می روند ،که ان شاء الله ما در فرصت مناسب به  آن

 

خواهیم پرداخت، جهت اطلاع از دیدگاه شیعه در مورد « مُتعه» می

 

توانید به رساله احکام مرجع تقلیدِ خود و یا کتاب « نظام حقوقی زن

 

در اسلام» از متفکر شهید مرتضی مطهری مراجعه نموده ویا به

 

آدرس اینترنتی (البته اگر فیلتر نشده باشد!)http//movaghat.

 

blogsky.com حتماً سری بزنید.}     پس از این منظر وحدت شیعه

 

و سنی هیچ منافاتی با اعتقادات و باورهای آنها نخواهد داشت و در

 

عین اینکه شیعه ، شیعه است و سنی، سنی است و هر یک به اعتقادات

 

و باورهای خود پایبند است بایستی هر دو در یک صف واحد و مانند

 

دو دست یک پیکر در برابر آماج دسیسه ها و تفرقه افکنی های

 

نامحرمان و نااهلان به مقابله برخیزند تا اینکه ان شاءالله دوباره

 

شاهد عزت و سربلندی جهان اسلام باشیم و پرچم توحید

 

و خداپرستی را بر جای جای این کرۀ خاکی به احتزاز در آوریم.

 

 

جُرعه ای از زُلالِ ولایت،(وحدت شیعه و سنی):اگر ما مى‏گوییم که

 

شیعه و سنى در کنار هم قرار بگیرند، یعنى شیعه، شیعه بماند؛ سنى

 

هم سنى بماند. ما چه موقع به عالم تسنن گفته‏ایم که منظورمان از

 

وحدت این است که شما شیعه بشوید؟! ما چنین چیزى نگفته‏ایم. هر

 

کس خواست شیعه بشود، از طریق علمى و از راه مباحثات عالمانه

 

شیعه بشود. آنها هم آزادند که بروند کار خودشان را بکنند. ما    

 

نمى‏گوییم شما مذهبت را عوض کن؛ ما مى‏گوییم شیعه و سنى باید

 

همیشه سر عقل باشند؛ همچنان که بحمداللَّه در دوران انقلاب

 

اسلامى، در کشور ما مشاهده شد. نگذارند دشمن از اختلافات اینها

 

سوءاستفاده کند. برگزارى هفته‏ى وحدت، براى این است..اگرچه به

 

نظر ما، اختلاف شیعه و سنى در حقیقت اختلاف نیست؛ زیرا در اصول

 

اصلى اسلام - که اگر کسى آنها را نداشت، مسلمان نیست -

 

مشترکند؛ یعنى هر دو مذهب، به قبله‏ى واحد، خداى واحد، پیامبر

 

واحد، قرآن واحد و احکام و ارکان واحد اسلامى معتقدند؛ اما

 

شما بینید که استعمار در طول زمان از طرح مسأله‏ى شیعه و سنى

 

در مقابل یکدیگر، چه وسیله‏ى اختلافى - بخصوص در محافل

 

پایین‏تر و نسبت به اوساط پایین مردم که از معرفت و توجه، قدرى

 

دورتر هستند - درست کرده است...گزیده‌ای از بیانات رهبر فرزانه

 

در دیدار با رئیس جمهور موقت افغانستان و رهبران مجاهدان

 

افغانى‏ 11/ 07/ 68

 

شیعیان دروغین!!؟...

 

 

یک روایت هم از خود حضرت حجت(عج) نقل کنم که فرمودند:

 

«قد آذانا جهلاء الشیعه وحمقاء‌هم و من دینه جناح البعوضه ارجح

 

منه» فرمود: این احمق هایی که متاسفانه گاهی بین طرفداران و

 

شیعیان ما یافت می شوند،‌ شکنجه گران ما هستند ما را اذیت می

 

کنند و استحکام دین این جاهلان قشری به اندازه بال پشه است.

 

یعنی عقل کوچک اینان، ظرفیت پیام بزرگ ما را ندارد. آنان

 

گمان می کنند که ما را دوست می دارند اما راه دیگری می روند

 

و حواسشان نیست. عقل کوچک آنان که چند انگشتانه بیشتر

 

ظرفیت ندارد، ‌کجا ظرفیت پیام ما را خواهد داشت؟! معنی این

 

روایت می دانید چیست؟! این است که حضرت مهدی(عج) می

 

گویند که ما برای قیام جهانی،‌ روی شعور انسانی حساب کردیم،‌

 

روی عقل بشر و عقل اصحاب خود حساب کرده ایم و جریان های

 

کم شعور و سطحی، حتی اگر دوست ما باشند،‌ کار دشمن را با ما

 

می کنند و ما را عذاب می دهند و بر سر راه سنگ می اندازند. در

 

واقع من روی بال پشه حساب می کنم،‌ اما روی ایمان آ‌دمهای

 

احمق حساب نمی کنم و در واقع ما برای آن انقلاب جهانی، به

 

کمک جاهلان نیاز نداریم. یعنی جهان را با حماقت نمی شود

 

اصلاح کرد و با کمک احمق ها نمی توان جهان را ساخت و انقلاب

 

آخر الزمان،‌ انقلاب احمق ها نیست و با جهل،‌ نسبتی ندارد.

 

(گزیده ای از کتاب« ده انقلاب در یک انقلاب» از زبان دکتر حسن رحیم پور ازغدی )

 

 

در جامعه جهانی که قرار است در آن اسلام ناب محمدی حاکم شود لازم می آید تا احکام و

قوانینی که به کار گرفته می شود نیز جهان شمول باشند و برای همه نژادها و اقوام قابل هضم و

سازگار باشند و لذا در چنین جامعه ای دیگر افکار بسته و جَزْم اندیش و قِشری گرای تک بُعدی

نگر(؟) خریداری نخواهند داشت ، پس جهانی اندیشی و اندیشه جهانی داشتن یکی از

خصوصیات بارز منتظرانِ ظهور بایستی باشد و این بدان معنی است که ما تنها محدود به چهار

دیواری اطراف ذهن خود نشویم ، و بدانیم و باور کنیم که حکومت مهدی(عج) یک حکومت

اسلامی جهانی است و ارمغان آور عدالت، سعادت ، صلح و دوستی برای همه ی انسانهاست و نه

برای قوم و نژاد خاصی.

در اینجا لازم می دانم که به چند نکته اشاره کنم ؛                            

اول اینکه اسلام(اسلام ناب محمدی) اساساً یک دین جهانی است ومطابق با فطرت بشری است و

قادر است تا جوابگوی کلیه نیازها ی بشری در هر مقطع زمانی و مکانی باشد و اگر در مقاطعی

ما یکسری خلاء ها و کاستی ها را مشاهده می کنیم اشکال از اسلام و دستورات اسلامی

نیست،چراکه؛ اسلام به ذات خود ندارد عیب و نقصی و هر چه هست از مسلمانی ماست.

دوم اینکه هیچ گاه بین دو حکم الهی تناقض و تضادی وجود نخواهد داشت و چنین نیست که

اجرای یکی از احکام الهی مانعِ اجرای دیگری بشود(به عنوان مثال: اینگونه نیست که اگر  

حکم« ازدواج موقت» در جامعه اجرا شود آنگاه بازار« ازدواج دائم» کِساد بشود! )

سوم ؛ شرط جوابگویی و کارآمدی دین-  یعنی همان نسخه ای که خداوند متعال که عالم به

خیر و صلاح بشر است برای بشر پیچیده- این است که ما به تمامی موارد گنجانده شده در این

نسخه (دین) و بدون انتخاب گزینشی آن و حذف موادی که به مزاج ما سازگار نیست ، عمل

کنیم و اگر ما بتوانیم با نسخه ای که خودمان درست کرده ایم به پیروزی نائل شویم آنگاه

بایستی در خدایی خدا هم(نعوذ بالله) شک کرد!!!